NAPIĘTE DO GRANIC
Performans Dominika Styka
5.09.2026, 18:00
Teatr Lalki „Tęcza”
ul. Waryńskiego 2, Słupsk
Przywykliśmy myśleć, że skóra wyznacza wyraźną granicę ciała. Ja kończę się tutaj, ty zaczynasz tam. Ale z każdym oddechem coś przepływa między nami. Ty wdychasz mnie, ja wdycham ciebie. Nigdy nie oddychamy sami.
Punktem wyjścia performansu Stretched Thin Dominika Styka jest lateks – materiał przypominający ludzką skórę, podatny na dotyk, nacisk, rozciąganie i pękanie. Artysta podąża za historią balonu: od zwierzęcych tkanek wykorzystywanych podczas dawnych zabaw i rytuałów, przez słowacką baśń o pęcherzyku moczowym zwanym Mechúrik Koščúrik, aż po współczesną produkcję lateksową i internetowe subkultury związane z fetyszem nadmuchiwania i pękania. Balon staje się tutaj skórą bez ciała, pojemnikiem na oddech i figurą ciała, którego granice można przesuwać, deformować i wystawiać na próbę.
Stretched Thin rozwija performatywny cykl rozpoczęty przez Styka w Pissed Prophet – performansie prezentowanym w grudniu 2025 podczas festiwalu Bodies Craving To Believe w Pradze – gdzie punktem wyjścia były pęcherz, mocz i płyny ustrojowe. Tym razem uwaga przesuwa się ku skórze, dotykowi i oddechowi – temu, co nieustannie krąży pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem ciała. Na scenie pojawi się słowacki artysta Richard L. Kramár, a performans przybierze również formę instalacji z obiektami i scenografią przygotowanymi przez Styka. Teatr lalkowy, dokumentalny research, cielesny humor i groteska spotkają się z muzyką Ursuli Sereghy oraz elementami wideo, w tym wideoperformansem Mikołaja Prynkiewicza, aktora Teatru Lalki „Tęcza”.
Stretched Thin powstał podczas rezydencji Dominika Styka w BGSW, realizowanej przy okazji Międzynarodowej Wystawy Skóroplastycznej. Performans rozwija wątki obecne w rozdziale wystawy zatytułowanym „Metabolizm i fetysz”, który przygląda się skórze poprzez jej biologiczne, kulturowe i międzygatunkowe uwikłania – od etycznego ciężaru odzwierzęcej materii, przez przepływy substancji między organizmami, po fetysz, rytuał i relacje budowane z pozaludzkimi formami życia. W tej części wystawy prezentowana jest również rzeźba Styka In the Bag It Is Dark.
Rezydencja Dominika Styka odbywa się dzięki wsparciu Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego.
Dominik Styk (ur. 1996 w Bańskiej Bystrzycy) jest słowackim artystą tworzącym rzeźby, instalacje i performanse. Ukończył scenografię teatru alternatywnego i lalkowego na Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (DAMU) oraz pracownię Time-Based Media na Hochschule für bildende Künste w Hamburgu. Uczestniczył w wymianach akademickich na Akademii Sztuk Pięknych w Norymberdze i Wiedniu. W swojej praktyce wykorzystuje tkaniny, obiekty przeznaczone do noszenia oraz materiały znalezione. Interesują go relacje między ciałem i otoczeniem, procesy kształtowania tożsamości oraz pogranicza iluzji, percepcji i scenografii. Jego prace prezentowano między innymi w Gesellschaft für Aktuelle Kunst w Bremie, Kunstverein Schwerin, Kunstforum Rottweil, Galerii Miejskiej w Pradze oraz podczas Zlínskiego Salonu Młodych. Mieszka i pracuje w Hamburgu.
Twórcy
Koncepcja i scenografia: Dominik Styk
Wykonanie: Richard L. Kramár
Muzyka: Ursula Sereghy
Wideoperformans: Mikołaj Prynkiewicz
Balony: Balloon Chair
Kurator: Tomek Pawłowski-Jarmołajew
Realizacja: Aleksander Oświt, Robert Ochociński, Sebastian Moczulski / Teatr Lalki „Tęcza”
Współorganizator: Teatr Lalki „Tęcza” w Słupsku
Czas trwania: ok. 60 min
Język: angielski z polskimi napisami
Informacja dla publiczności: performans zawiera treści o charakterze seksualnym oraz głośne dźwięki, w tym odgłosy pękających balonów.
Powiązane wydarzenia:
