Ola Kozio\u0142 i Andrew Dixon
\nMutant Goat<\/b><\/b><\/p>\n
Koncert \/ 16 marca 2018 \/ g. 17.00 Mutant Goat to projekt artystki wizualnej, performerki i kultywuj\u0105cej \u015bpiew tradycyjny Oli Kozio\u0142 (\u0141\u00f3d\u017a, Polska) i Andrew Dixona (Londyn, UK), kt\u00f3ry gra na big-sticku, w\u0142asnor\u0119cznie zbudowanym monochordzie b\u0119d\u0105cym wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 wersj\u0105 tubmaryny. Spotkali si\u0119 za spraw\u0105 Joanny Rajkowskiej (partnerki Andrew), kt\u00f3ra zaprosi\u0142a Ol\u0119 do Londynu, by ta wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142a swoim g\u0142osem jej performance „Song from the Workhouse”. To spotkanie po\u0142\u0105czy\u0142o dwa elementy: „bia\u0142y g\u0142os” czyli \u015bpiew typowy dla muzycznej kultury folkowej Europy \u015arodkowej i Wschodniej oraz buczenie i nad-pod-d\u017awi\u0119ki produkowane przez instrument jednostrunowy. I jedno i drugie jest prawdopodobnie wyj\u0105tkowe. Mimo, \u017ce istnieje d\u017awi\u0119kowe i muzyczne dziedzictwo w odniesieniu do ka\u017cdego z element\u00f3w duetu i mo\u017cliwe s\u0105 wszelakie por\u00f3wnania, to przynajmniej na poziomie \u015bwiadomo\u015bci, nie mia\u0142a miejsca \u017cadna bezpo\u015brednia inspiracja. Element nieprzewidywalno\u015bci jest udzia\u0142em zar\u00f3wno wykonawc\u00f3w jak i publiczno\u015bci Mutant Goat<\/em>, co mo\u017ce nieco przypomina\u0107 spektakle Dada. I tak jak ruch Dada wzrasta\u0142 w odrazie do I wojny \u015bwiatowej, tak Mutant Goat nawi\u0105zuje do idei prad\u017awi\u0119ku zbli\u017caj\u0105cego si\u0119, postludzkiego \u015bwiata. Przesilenia naszego teraz.<\/p>\n
\n<\/span><\/strong>Baszta Czarownic \/ <\/b>al. F. Nullo 8<\/b> \/ S\u0142upsk<\/b><\/b><\/p>\n