ŁUKASZ GŁOWACKI

OBRAZ OBIECANY

wernisaż: 19 listopada 2010, godz. 17:00
Galeria Kameralna, Słupsk, Partyzantów 31a
Wystawa czynna do 15.01.2011.

ŁUKASZ GŁOWACKI - Studia na Wydziale Malarstwa i Grafiki PWSSP Gdańsk w pracowniach prof. Kazimierza Ostrowskiego, oraz Hugona Laseckiego. Dyplom z malarstwa w 1990 r.

Ważniejsze wystawy zbiorowe i indywidualne:
1995 - Pomnik - (obiekt) "Park Sztuki" OPT Galeria Podlaska , Biała Podlaska;
2001 - instalacja "Cień" Teatr Stary w Lublinie;
2002 - film video "Cień";
2004 - "r"- instalacja - performance, Galeria Grodzka BWA Lublin;
2004 - "Obraz" - instalacja multimedialna, Galeria Podlaska, Biała Podlaska;
2004 - "Ustawienie" - instalacja, "Park Sztuki" OPT Galeria Podlaska , Biała Podlaska;
2005 - "Introwersja"- obiekt, Galeria KONT, Lublin;
2007 - "Transpozycja"- instalacja Galeria LABIRYNT, BWA Lublin;
2007 - "Punkt Sztuki" malarstwo - BWA Sandomierz;
2008 - "Stan obrazowania" malarstwo - Puławska Galeria Sztuki, Puławy;
2009 - "Wyróżnienia" malarstwo BWA Lublin
2009 - " Odległość bliskości" obraz performatywny BWA Lublin;
2009 - "Obrazy wzbudzone" instalacja performance Galeria Kont;
2010 - " Obrazy wzbudzone" instalacja performance Galeria ON Poznań;
2010 - "Sztukmistrze z Lublina"- malarstwo obraz performatywny, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi;
2010 - "Siła Sztuki" - instalacja performance, Kolekcja Sztuki Współczesnej Lubelskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych - Lwowski Pałac Sztuki - Lwów, Ukraina

Performance:
1997 - "Fundament" OPT Galeria Podlaska , Biała Podlaska;
1998 - "Autoagresja" OPT Galeria Podlaska , Biała Podlaska;
1999 - "Przelśnienie" OPT Galeria Podlaska , Biała Podlaska;
2000 - "Fundament II" Mińsk, Białoruś;
2000 - "Złożenie do autoportretu", Festiwal Art. Kontakt w Lublinie;
2003 - "Pneuma", Galeria Grodzka BWA Lublin;
2003 - "Pneuma II" CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa;
2004 - "Intuicje" Kontperformance 8, Galeria KONT, Lublin;
2005 - "Performance spółdzielczy" Spółdzielnia Starówka, Nałęczów;
2006 - "Siewca" TARDIS international, Ipswich, Wielka Brytania;
2006 - "Autokinezis" BWA Lublin;
2007 - "Punkt Sztuki" podczas Parku Sztuki w Biała Podlaskiej , Galeria Podlaska .
2007 - "Siejba" podczas "Nocy Muzeów" Janowiec
2008 - "Performance dla Zbigniewa Warpechowskiego " CK Lublin
2008 - "Liczby Roberta" - Galeria Podlaska, Biała Podlaska
2009 - "Epitafium."- Galeria Grodzka Bwa Lublin
2009 - "AB BA" - galeria Przychodnia Poznań
2009 - "Metanoja" - Galeria Manhattan Łódź
2009 - "Magazyn ciszy" - Cellar Galery - Kraków
2010 - "Ja i puste gesty" - festiwal "Dach" - Pałac Sztuki - Mińsk - Białoruś

---

Łukasz Głowacki tworzy obrazy substancjalne, formułowane materią solną.. W obrazie, którym jest płaszczyznowa warstwa soli, wyrysowany jest kształt koła, idei nieskończoności i doskonałości. Spełnieniem innego obrazu zdaje się być, ledwie widoczny na powierzchni soli krzyżyk - "punkt sztuki". Jednocześnie fakt, że są to obrazy soli może dla widza pozostawać tajemnicą, odczuciem poszukiwania utraconego obrazu.

Jolanta Męderowicz

---

Obrazy preformatywne

Jednym z powodów pojawienia się w mojej twórczości obrazów, które nazwałem performatywnymi było doświadczenie sztuki akcji, którą zacząłem uprawiać od 1997 roku. Performance, jako nieokreślony ryt sztuki, stał się dla mnie ożywczym instrumentem wypowiedzi. Podmiotowość tych działań, reaktywnie wchodzących w relacje z otaczającym światem, ich ciągła aktualizacja - odmieniła mój sposób wypowiedzi. Bycie przysłowiową "żywą rzeźbą", oscylującą pomiędzy "samoukazaniem" i "samoobrazowaniem", zrewidowało mój sposób myślenia o sztuce, oraz o samym pojęciu obrazu.

Widzenie obrazu w sposób "powierzchniowy", kiedy to jego "konwencja prawdy" obarczona jest tradycją malarską, wydało mi się zubożeniem jego możliwości istnienia. Konsekwencją tego przeświadczenia jest moja twórczość, w której z założenia traktowałem rolę obrazu jako widzenie fałszywe. Percepcja płaskiej powłoki obrazu, która jest jego statyczną fasadą, przesłania jego wielowymiarowe odczuwanie (nie oglądanie). Moje bieżące próby, to negocjowanie fizycznej potencjalności obrazu w jego "nieustaleniu". Nie dowierzam obrazom zatrzymanym w swym "martwym" ukończeniu. Odczucie obrazu nacechowane jest postrzeganiem wielopoziomowości jego "odczytań", a to umożliwia właśnie jego performatywność. Obraz sugeruje intuicję odczucia widzenia, poprzez procesualne dynamizowanie swojej struktury, oraz nieokreśloną transparentność - nie powodujące zderzenia z skamieliną kodu znaczeń. Funkcją takiego obrazu jest wgląd w jego wyodrębnienie, chwilową projekcję jego pozornej samo - reinterpretacji, mającej miejsce w następstwie oddziaływania "siły sprawczej". Może nią być ludzki gest, zaburzający wewnętrzną równowagę obrazu, lub czynnik czasu, powodujący substancjonalną degradację materii (aż po dematerializację), lub wszystko to, co zdoła go pobudzić, czego jeszcze nie znam.

Łukasz Głowacki