Jacek Dłużewski

KSIĘŻYCOWI PODRÓŻNI

9 grudnia 2005 - 15 stycznia 2006 - Bałtycka Galeria Sztuki w Ustce

KSIĘŻYCOWA TAJEMNICA

W Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Ustce zaprezentowana została wystawa malarska Jacka Dłużewskiego pod tytułem "Księżycowi podróżni". Wystawa tajemnicza, niepokojąca, przejmująco smutna, ale jakże prawdziwa. Naznaczona egzystencjalizmem, ludzką samotnością, przed którą nie ma ucieczki. A wciąż uciekamy, jak zdają się przedstawiać tę tchórzliwą podróż obrazy artysty. I zastanawiamy się, kiedy jest ten najwłaściwszy moment, aby się zatrzymać w tej życiowej, trudnej drodze (znakomitym rozwinięciem tej myśli jest tu obraz pod tytułem "Hamulec").
Motywem przewodnim wystawy jest motyw pociągu przemierzającego przestrzeń otuloną nocą. Wewnątrz ogromnej, głośnej maszyny widzimy człowieka przeżywającego dramatyczne sam na sam ze swymi tłumionymi często odczuciami i emocjami (przykładem niechaj tu będzie "Ekspresja konduktorki"). Wtedy też właśnie samotny człowiek pokonuje drogę do samego siebie, do własnego poznania. Księżycowi podróżni wsiadają do swego pociągu życia, każdy do innego i w innym momencie, aby doświadczyć wewnętrznego odrodzenia pośród nocnej pustki. Bowiem nocą pojawia się księżyc - ludzka nadzieja w czarnej samotności, symbol tego, co się rodzi wciąż na nowo. Obraz księżyca jest zmienny, to czas, stawanie się, które rozświetla ciemności i oddala wizję śmierci. Każdy z nas jest księżycowym podróżnym, który w ramach swego wewnętrznego ocalenia musi odnaleźć swój blask księżyca, swój cel, który oświetlać będzie dalszą egzystencję.
Na wystawie obecny jest też motyw miasta w barwach zachodzącego słońca. Miasto tworzą ludzie, ale jakże dotkliwa, bo paradoksalna jest samotność w tłumie: gwałtowna i jaskrawa w swym wyrazie. Blask słoneczny wśród ludzi okazuje się drapieżniejszy, aniżeli blask księżyca w samotności, ponieważ w samotności to my sami jesteśmy najważniejsi, mamy wyraźne kontury, indywidualność, którą tumult miasta i światło dnia zamazują. Wciąż naiwnie szukamy oparcia w innych, a okazuje się to jedynie rozpaczliwą walką z pustką i lękiem przed śmiercią, która zerka na nas o tajemniczej, księżycowej porze. Sami jednak musimy przebyć życiową podróż, niezależnie czy będzie ona jedną z kolejnych naszych dróg, czy już tą ostatnią. Może po prostu warto uwierzyć w blask księżyca?

Kinga Jurgilewicz-Malek

Jacek Dłużewski, ur. w 1966 r. w Zielonej Górze. Studia w PWSSP we Wrocławiu w latach 1986-89 oraz w ASP w Krakowie (Wydział Malarstwa) w latach 1989-92.
Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego w roku 1992.
Brał udział w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Stypendysta Ministerstwa Kultury.

Wybrane wystawy indywidualne:

1995, Galeria Grodzka, BWA, Lublin; 1996, Galeria Awangarda, BWA, Wrocław; 1997, Otwarta Pracownia, Kraków; 1997, Galeria Prowincjonalna, Słubice; 1999, Galeria Koło, Gdańsk; 2000, Otwarta Pracownia, Kraków; 2002, Otwarta Pracownia, Kraków; 2002, BWA, Zielona Góra; 2003, Galeria Promocyjna, Warszawa; 2005, Otwarta Pracownia, Kraków; 2005, Galeria Nizio, Warszawa;

Wybrane wystawy zbiorowe:

1993, Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych i Konkurs im. E. Gepperta, BWA, Wrocław (Grand Prix); 1994, Kilku Malarzy, Pałac Sztuki, Kraków; 1996, "Rozpoznanie, obrazy z lat 90-tych", Bunkier Sztuki, Kraków; 2000, "Najgroźniejsze Pędzle", Królikarnia - Oddział Muzeum Narodowego, Warszawa; 2003, "Lexmark European Art Prize", Centrum Sztuki Współczesnej, Zamek Ujazdowski, Warszawa (wyróżnienie); 2003, "ArtPoznań 2004", Stary Browar, Poznań;

ZREALIZOWANO PRZY POMOCY FINANSOWEJ MINISTERSTWA KULTURY