Koncepcja działalności i zarządzania Bałtycką Galerią Sztuki Współczesnej
w Słupsku w latach 2020 – 2024

Koncepcję działalności i zarządzania Bałtycką Galerią Sztuki Współczesnej w Słupsku opieram na wiedzy oraz doświadczeniu z dwudziestoczteroletniej pracy zawodowej w tej instytucji, przy czym od połowy 2006 roku do chwili obecnej, jako jej dyrektorka.

Założenia programowe utworzyłam w oparciu o kontynuację programu z lat poprzednich, który nastawiony jest na prezentację sztuki progresywnej o charakterze interdyscyplinarnym, a także pozostaje w spójnym związku z programem edukacji artystycznej, sztuki w przestrzeni publicznej i sztuki społecznie zaangażowanej z silnym akcentem na pracę na rzecz społeczności lokalnej. Działalność instytucji dostosowałam do odmiennych warunków, ale też nowych możliwości, jakie spowodowała pandemia.

MISJA

Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku jest jedyną instytucją w subregionie słupskim, zajmującą się popularyzacją sztuki współczesnej. Głównym zadaniem BGSW jest prezentacja najnowszych zjawisk, tendencji i nurtów w sztuce aktualnej oraz szeroko pojęta edukacja artystyczna, jako narzędzie poznawcze w komunikacyjnej triadzie: artysta – dzieło – odbiorca. Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej jest instytucją o istotnym znaczeniu opiniotwórczym w Polsce; stwarzającą sprzyjające warunki uczestnictwa w kulturze.

WIZJA

Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku spełnia swoją misję, jako miejsce interdyscyplinarnych prezentacji i projektów z zakresu sztuk wizualnych w powiązaniu z innymi dziedzinami kultury i nauki. BGSW jest międzynarodowym centrum sztuki współczesnej na obrzeżach kraju, które znacząco wpływa na promocję subregionu słupskiego. Instytucja prowadzi współpracę międzynarodową z zagranicznymi instytucjami i podmiotami sztuki, stowarzyszeniami artystycznymi, a także – w ramach programu rezydencji artystycznych – prezentuje dorobek i projekty artystów z całego świata.

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA KONCEPCYJNE

  • prezentacja twórczości wybitnych artystów z Polski oraz z zagranicy,
  • promocja młodej polskiej sztuki,
  •  zbiorowe wystawy o charakterze problemowym, prezentujące szerokie spektrum mediów, odnoszące się do problematyki lokalnej i globalnej, a także wchodzące w koincydencje z różnymi dyscyplinami wiedzy współczesnej, jak np. socjologia, filozofia, antropologia czy literatura,
  • realizacja projektów naukowo-badawczych we współpracy z polskimi i zagranicznymi uczelniami artystycznymi,
  • wzbogacanie kolekcji trwałych dzieł sztuki współczesnej w przestrzeniach dwu-miasta Słupska i Ustki oraz realizacja projektów typu „site-specific art”,
  • kontynuacja programu artystycznych rezydencji dla artystów polskich i zagranicznych,
  • realizacja programu społecznościowego, angażującego społeczność lokalną,
  • wielopłaszczyznowa edukacja artystyczna, wykorzystująca różnorodne formy i doraźnie dostosowywana do wszystkich grup wiekowych,
  • permanentne poszerzanie kręgu aktywnych i świadomych odbiorców sztuki – poszukiwanie i kreowanie nowej publiczności,
  • wzmacnianie pozytywnych relacji pomiędzy artystą i odbiorcą,
  • inicjowanie twórczych działań o charakterze interdyscyplinarnym, jako procesu ciągłego,
  • utrwalanie i dokumentowanie za pośrednictwem medium fotografii oraz wideo dokonań sztuki współczesnej – tworzenie dziedzictwa kulturowego dla następnych pokoleń w postaci Media-teki.

IDENTYFIKACJA CELÓW STRATEGICZNYCH

Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku spełnia swoją misję, jako miejsce interdyscyplinarnych prezentacji i projektów z zakresu sztuk wizualnych w powiązaniu z innymi dziedzinami kultury i nauki. BGSW jest międzynarodowym centrum sztuki współczesnej na obrzeżach kraju, które znacząco wpływa na promocję subregionu słupskiego. Instytucja prowadzi współpracę międzynarodową z zagranicznymi instytucjami i podmiotami sztuki, stowarzyszeniami artystycznymi, a także – w ramach programu rezydencji artystycznych – prezentuje dorobek i projekty artystów z całego świata. 

Zarządzanie instytucją kultury jest warunkowane jej specyfiką i strategicznymi celami. Struktura organizacyjna każdej placówki ma swoje cechy właściwe, które wpływają na specyfikę działalności. W przypadku galerii sztuki zarządzający musi brać pod uwagę wieloaspektowość jej funkcji i materii działań. Moim zadaniem jest zrównoważenie wszystkich komponentów przy zachowaniu, jakości programu merytorycznego. Zarówno misję, jak i wizję realizuję od początku zarządzania tą instytucją. W latach 2020 – 2024 będę kontynuowała obraną strategię z uwzględnieniem wszystkich aspektów funkcjonowania instytucji:

– generowanie wzrostu kompetencji i kreatywności pracowników w powiązaniu z edukacją i podnoszeniem kwalifikacji,
– wzrost zatrudnienia ilości pracowników etatowych, a zwłaszcza zatrudnienie specjalistów: do spraw wydawnictw i promocji, edukatorów, kuratorów,
– wydatne zwiększenie środków finansowych na działalność wydawniczą BGSW, wdrożenie nowoczesnych form zarządzania i działalności kulturalnej oraz jej finansowania przy uwzględnieniu funduszy krajowych, europejskich oraz sponsoringu i mecenatu,
– upowszechnianie sztuki współczesnej w środowisku lokalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym,
– konsekwentne działanie na płaszczyźnie współpracy międzynarodowej w zakresie budowania tzw. europejskiej wartości dodanej z instytucjami o podobnym profilu,
– inicjowanie przedsięwzięć służących wykorzystaniu kreatywnych funkcji kultury do rozwoju społeczno–kulturalnego miasta Słupska i Ustki,
– pozyskanie odbiorców do aktywnego i świadomego udziału w działalności kulturalnej,
– budowanie pozytywnego lobbingu na rzecz kultury,
– wielopoziomowa promocja wydarzeń artystycznych BGSW.

Moim zadaniem, jako zarządzającej jest dbałość o wizerunek instytucji, oparta w głównej mierze na pracy z opinią i nad opinią publiczną, tzn. otwieraniem nowej przestrzeni działań dla prezentowania sztuki współczesnej. Program merytoryczny BGSW realizuję z uwzględnieniem specyfiki przestrzeni wystawowych, jakimi dysponuje instytucja, przy czym w każdym z nich realizowany jest w nieco odmienny sposób. Dwa salony – tj. Galeria Kameralna i Baszta Czarownic przystosowane są, jako salony stricte wystawiennicze, natomiast Centrum Aktywności Twórczej, jako międzynarodowe laboratorium sztuki współczesnej. CAT z mojego założenia, (jako autorki koncepcji powstania Centrum Aktywności Twórczej) powstał, nie tylko, jako miejsce prezentacji sztuki, ale przede wszystkim, realizacji projektów naukowo-badawczych, rezydencyjnych, warsztatowych, plenerowych. Zamierzam kontynuować współpracę z uczelniami artystycznymi z Polski i Europy oraz realizować kolejne wspólne projekty artystyczne.

Jednym z fundamentalnych celów działalności Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej jest przybliżanie lokalnej społeczności prac najwybitniejszych artystów polskich. Organizuję wystawy zbiorowe o charakterze problemowym oraz projekty, które podobnie jak w latach ubiegłych, prezentują spektrum współczesnych praktyk artystycznych, ze szczególnym uwzględnieniem złożoności nurtów, tendencji oraz indywidualnych postaw w sztuce polskiej i zagranicznej. Ten nurt polityki wystawienniczej będą reprezentować ekspozycje tak zwanej sztuki instalacji, rzeźby, wideo, malarstwa i intermediów. Z kolei nie mniej ważnym celem będą ekspozycje stanowiące efekt analizy i dekonstrukcji problemów współczesności, a także artykułować powiązania sztuki z nauką. Istotną formą działalności aktywności instytucji zamierzam uczynić realizację cyklu wystaw problemowych powiązanych pośrednio z projektami badawczymi oraz konferencjami, które począwszy od roku 2021, będą się odnosić do istotnych społecznie i kulturowo tematów.

Pierwszym z nich jest interdyscyplinarny projekt pt. „Etnos – i co dalej?” realizowany i koordynowany wspólnie z artystami oraz pracownikami Zakładów Teorii i Historii Sztuki w dwóch Akademiach Sztuk Pięknych – w Gdańsku i Katowicach. Współpraca z tymi środowiskami i instytucjami w przeszłości przyniosła już wymierne efekty – w tym m.in. wystawy i monografie naukowe („Eksplozja litery. Ikonografia tekstualności, jako źródło cierpień” w 2017 r. oraz „Przestrzenie międzyprzestrzeni. Hommage`a a Otto Freundlich” . Tym razem w projekcie i konferencji naukowej „Etnos – i co dalej?” chciałabym, aby artyści oraz badacze wywodzący się z dyscyplin humanistycznych (historia, socjologia, antropologia, psychologia) poddali badaniu wszelkie grupy mniejszościowe i etniczne na przykładzie obszarów Polski, które z racji usytuowania historycznego posiadają złożony i niejednoznaczny potencjał genealogiczny i społeczny (m.in. w sferze etnicznej, narodowościowej), czego egzemplifikacje można odnaleźć np. na Pomorzu (Gdańsk, Sopot, Kołobrzeg, Koszalin, Słupsk) oraz na Śląsku (Bytom, Gliwice, Rybnik, Katowice). Celem projektu jest rozpoznanie struktury etosu, a także sugestie kierunku zmian i sprawienie, aby poszczególne grupy społeczne odzyskały widzialność, rozpoznawalność i czytelna była ich tożsamość w przestrzeni publicznej.

Drugim interdyscyplinarnym projektem, który będę realizowała w BGSW to zbiorowa wystawa problemowa pt. „Świat spektaklu”. Projekt inspirowany jest koncepcjami Guya Deborda, francuskiego pisarza, socjologa i reżysera, który w książce i filmie pod tym samym tytułem zanalizował, zdefiniował i zdekonstruował sferę mediów, za których pośrednictwem postrzegamy sferę realnego życia i zdobywamy naszą wiedzę o świecie. Tak jak twierdzi Roland Barthes, w zależności od tego, kto „stoi” za mediami, tak jest formułowany obraz świata. W projekcie tym będą uczestniczyli artyści związani z galerią od wielu lat, a jednocześnie twórcy, których warsztat pracy i używane przez nich narzędzia medialne dawały gwarancje interesujących projektów, stąd wybór artystów, będących jednocześnie najważniejszymi ambasadorami polskiej sztuki zagranicą: Mirosław Bałka, Józef Robakowski, Zbigniew Warpechowski, Paweł Susid.

Kolejnym projektem badawczym, zaplanowanym na najbliższe lata i realizowanym przez ASP w Gdańsku przy współpracy z BGSW jest projekt „Po-widoki”. Synergia technologii i sztuki”. Zderzenie obszarów sztuki i nauki (technologii, optyki, czy percepcji) oraz poszukiwanie interesujących płaszczyzn wspólnych dziedzin jest nawiązaniem do opisywanych w naukach ścisłych zjawisk synergii i konwergencji czy zbliżeniem się do siebie wielu procesów obejmujących kojarzenie odwiecznych fenomenów. Realizatorzy przedsięwzięcia planują w ramach pracy nad projektem kilkudniowe spotkanie w Centrum Aktywności Twórczej w Ustce, w którym będą uczestniczyć fotografowie, filmowcy, twórcy wideo, teoretycy, nauczyciele akademiccy i wybrani studenci. Wspólne działania interdyscyplinarne w formule warsztatów, wykładów, panelu dyskusyjnego, pozwolą na poszerzenie granic dyscypliny. Zespół badawczy będzie miał do swojej dyspozycji pracownię oraz sprzęt fotograficzny i filmowy. Interwencje plastyczne, eksperymenty oraz zarejestrowana dokumentacja będą podsumowaniem koncepcji, która oparta jest na chęci zbadania wybranych relacji przestrzennych w kontekście ich percepcji. Od strony merytorycznej projekt będzie obejmował eksploracje artystyczne i teoretyczne, których obszar badań stanowić będą technologie oraz przestrzeń ujęta w ramy wizualne. Analizie zostaną poddane zarówno zjawiska naturalne występujące w przyrodzie, jak i mogące być inspiracją dla twórców, jak również wydarzenia artystyczne, bądź dzieła autorów wykorzystujących w kreacji multimedialne możliwości technologii. Interdyscyplinarny charakter badań naukowych pozwoli na zrozumienie związku sztuk wizualnych ze współczesną kulturą oraz docenienie znaczenia techniki wyznaczającej właściwe miejsce. Badanie uwarunkowań i związków, jakie zachodzą pomiędzy reprezentowanymi dyscyplinami artystycznymi (fotografia, film, sztuka media), a zachodzącymi zmianami w kulturze, przestrzeni publicznej, społeczeństwie itd. Celem projektu jest stworzenie zespołu badawczego, który przez tożsamy obszar badań, realizację kilku projektów oraz wspólne działania poznawcze, współtworzenie i opisywanie problemów związanych z przestrzenią i postrzeganiem, wypracuje własny rodzaj komunikacji wizualnej oraz werbalnej. Celem zadania jest przeprowadzenie projektu w formule warsztatów i sympozjum, zakładającego współpracę dydaktyków z kilku ośrodków z Polski i zagranicy (ASP w Gdańsku, Szkoła Filmowa w Katowicach, ASP w Krakowie, UA w Poznaniu, ASP w Warszawie, VŠVU w Bratysławie, UŚ Instytut Twórczej Fotografii w Opawie, FAMU Film and TV School of the Academy of Performing Arts w Pradze) oraz kilkorga wybranych i zaproszonych do badań twórców oraz studentów.

Głównymi celami naszej wspólnej pracy są między innymi:
– tworzenie przestrzeni dla publicznej dyskusji na temat problemu wykraczającego poza klasyczne ramy sztuki,
– próby odpowiedzi na pytania o to, czym jest dziś obraz i jakie są jego granice,
– stworzenie realizacji plastycznych, fotograficznych, filmowych oraz teoretycznych rozważań na temat przestrzeni, mechanizmów percepcji wzrokowej i interpretowania procesów związanych z postrzeganiem i przetwarzaniem informacji wizualnych.

Współpraca z uczelniami artystycznymi z całego kraju obejmuje projekty badawcze o randze międzynarodowej. Takim jest również projekt „Laboratoria”, który we współpracy z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu, chcę zrealizować w kolejnych latach w Centrum Aktywności Twórczej w Ustce.

W XXI wieku wiele projektów artystycznych powstało na drodze badania styków granicznych sztuki, nauki, technologii, informacji, biologii człowieka, sztucznej inteligencji. Laboratorium dostarcza poglądy i projekty nowych standardów sztuki, np. około artystycznych projektów dla niepełnosprawnych osób. Laboratorium prowadzi prace nad działaniami takimi jak obraz i dźwięk, body-art, alternatywne projekty ikonograficzne dla języka migowego (dla nieznających tego języka, a także dla osób niewidzących). Komunikacja, zatem jest priorytetem w badaniach laboratorium. Posługiwanie się telefonem komórkowym przez osoby niewidzące (taniec- choreografia kciuka). Prace nad flagami multimedialnymi (projekcje zewnętrzne na elewacji CAT) – mającymi na celu przekaz idei (z poszanowaniem uczuć własnych odbiorców), głównie skupiających się na tematach dotyczących ekologii (CAT znajdują się bezpośrednio nad Morzem Bałtyckim), lokalnych wartościach, potrzebach społecznych lokalnego i globalnego społeczeństwa. Stworzenie platformy cyfrowej, jako miejsca prezentacji i wymiany informacji pomiędzy artystami, uczelniami i instytucjami sztuki biorącymi udział w projekcie badawczym /teksty, obrazy, filmy, video/. Interdyscyplinarne badania nad nowymi obrazami w erze XXI w. będą prowadzone w perspektywie antropologii i fenomenologii, pytając o relację pomiędzy obrazami, a ludzkim ciałem funkcjonującym w kulturze i społeczeństwie, w perspektywie ontologicznej, badając przekształcenia cyfrowego strumienia danych w formy wizualne, audialne i wirtualne, w perspektywie historii sztuki i praktyki artystycznej, zastanawiając się nad ograniczeniami i możliwościami obrazu w konfrontacji z mediami cyfrowymi, w perspektywie technologicznej, artystycznej i estetycznej, skupiając się na obrazach generowanych za pomocą algorytmów, baz danych, uczenia maszynowego, sztucznej inteligencji i rzeczywistości wirtualnej oraz na oprogramowaniu, jako integralnej części procesu artystycznego i na kreatywnym potencjale technologii cyfrowych. Laboratorium działać będzie w ścisłej konsultacji z profesor psychologii społecznej Agnieszką Golec de Zavala z Goldsmiths University w Londynie oraz partnerami projektu. Planowane efekty naukowe i praktyczne zrealizowanego zadania badawczego to:

– stworzenie laboratorium badawczego koncentrującego się na badaniu zjawiska obrazu/rysunku w środowisku technologii cyfrowych. Laboratorium Obraz + Nauka / Image + Science Lab funkcjonuje w sposób „wędrowny” w ramach warsztatów, seminariów, prezentacji, we wszystkich instytucjach partnerskich: -Dr hab. Agnieszka Golec de Zawala – Goldsmith University, Associate Professor, Londyn, Wielka Brytania, 
-Dr Valentina Torrado – DW, Berlin, Niemcy;
-Dr hab. Katarzyna Kujawska-Murphy, prof. UAP – autorka koncepcji projektu.

Istotnym elementem mojej polityki wystawienniczej jest organizacja i kreowanie projektów wystawienniczych produkowanych na miejscu, realizowanych z myślą o konkretnym kontekście, jakim jest czas i miejsce, a zatem formułę tzw. site-specific art, obejmującą swoim obszarem dwumiasto Słupsk – Ustka.

Od ubiegłego roku pracuję nad koncepcją, powołania do życia nowego festiwalu sztuki o wymiarze ogólnopolskim – Biennale Sztuki Aktualnej im. Otto Freundlicha. Impreza ta ma stanowić rozwinięcie międzynarodowego projektu „Przestrzenie międzyprzestrzeni” (Hommage á Otto Freundlich), który zrealizowałam w roku 2019, w kooperacji z partnerami polskimi i niemieckimi, reprezentowanymi przez niemieckie stowarzyszenie „Verein Steine ohne Grenzen e.V.”, Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku i Katowicach oraz Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Honorowy patronat pełnił, między innymi Marszałek Województwa Pomorskiego oraz Ambasador Republiki Federalnej Niemiec. Planowane Biennale Sztuki Aktualnej odwołuje się do postaci wybitnego niemieckiego (żydowskiego pochodzenia) malarza, rzeźbiarza i teoretyka – Otto Freundlicha.

Dla naszej „małej ojczyzny” niezwykle istotny jest fakt, że artysta ten wywodzi się właśnie ze Słupska, gdzie urodził się w 1878 roku i gdzie wciąż mieści się jego rodzinny dom. Twórca ten biograficznie powiązany był nie tylko z Polską i Niemcami, ale również z Francją, która była ostatnim goszczącym go państwem, przed aresztowaniem i śmiercią w obozie koncentracyjnym podczas II wojny światowej. Freundlich bezsprzecznie jest dziś uważany na świecie za jednego z antenatów pierwszej światowej awangardy, co dla miasta oraz regionu jest faktem nie do przecenienia. W związku z tym przy powołaniu do życia nowego Biennale Sztuki Aktualnej zależy mi na odnalezieniu związków pomiędzy estetycznymi i konceptualnymi lejtmotywami, twórczości niemieckiego artysty z początku XX wieku a sztuką aktualną. Ponieważ formuła biennale ma stanowić otwartą i bardzo przyjazną dla twórców płaszczyznę, przyjęłam założenie, aby impreza ta była dedykowana artystom reprezentującym wszystkie pokolenia i wszystkie narzędzia artystycznego wyrazu. Wątek ten jest szczególnie istotny dzisiaj, kiedy realia zdecydowanej większości festiwali i konkursów artystycznych służą przede wszystkim wypromowaniu artystów młodego pokolenia.

Wychodząc z założenia, że istotną częścią formuły funkcjonowania, jako instytucji jest także generowanie płaszczyzny do komunikacji międzypokoleniowej i multimedialnej po to, aby sprostać nieustającej potrzebie konstruowania kulturowych znaczeń i artykułowania towarzyszących nam emocji za pomocą sztuki tworzonej w różnych estetykach, wykonanej w różnych mediach i autoryzowanej przez twórców reprezentujących wszystkie generacje artystyczne. Przewiduję, powołanie jury składającego się̨ z uznanych autorytetów krytyki artystycznej i praktyków sceny kuratorskiej. W ramach biennale, które odbędzie się̨ w 3 salonach wystawowych, będą miały miejsce autoprezentacje artystów, wernisaże i panel dyskusyjny z udziałem jurorów i krytyków sztuki.

W BGSW od lat prezentuję artystów młodego pokolenia, którzy dopiero wstępują na scenę artystyczną. W tej mierze jednym z najważniejszych wydarzeń wystawienniczych jest organizacja kolejnych edycji Biennale Sztuki Młodych „Rybie Oko”. W pierwszych edycjach biennale znaleźli się tak znani dziś artyści, jak Wilhelm Sasnal, Rafał Bujnowski, Marcin Maciejowski czy Paulina Ołowska. W kolejnych edycjach ujawniły się osobowości i talenty, które są dziś powszechnie znane na scenie artystycznej, żeby wymienić tylko takich twórców, jak: Natalia Bażowska, Bartosz Kokosiński, Magda Starska, Małgorzata Szymankiewicz, Ola Kozioł, Magda Hueckel, Jana Shostak czy Martyna Czech.

W kolejnych latach (o ile pozwolą na to warunki zewnętrzne, tj. brak zagrożeń epidemiologicznych), będę kontynuowała program rezydencji o charakterze międzynarodowym, ale niewykluczający udziału i współpracy polskich artystów. Preferowane projekty, artystycznych rezydencji dotyczą sztuki społecznie zaangażowanej. W gronie zapraszanych artystów znajdą się twórcy, którzy pracują w przestrzeni publicznej, angażujący w swoich działaniach lokalną społeczność. Artyści – z założenia – podczas trwania rezydencji, odnoszą się do miejsca swojej bytności, a zatem małej portowej miejscowości, włączając do swojej pracy (w miarę możliwości) społeczność lokalną.

Efektem finalnym w większości projektów jest wspólna praca artysty z mieszkańcami. Program ma charakter cykliczny, a czas trwania jednej rezydencji przewidywany jest na 2 lub 3 miesiące. Każdy pobyt artystyczny jest zakończony podsumowaniem i publicznym przedstawieniem efektu pracy autora w postaci spotkania autorskiego, autoprezentacji lub wystawy. Angażowanie lokalnej społeczności do realizacji projektów artystycznych stanowi jednocześnie element budowania publiczności i jest niezwykle ważny dla funkcjonowania instytucji.

Warto dodać, że od 2015 roku wzbogaciłam program BGSW o działania w przestrzeni publicznej. Wraz z zapraszanymi artystami rozwijam zagadnienia tożsamości w perspektywie miejsca oraz lokalności. Artyści zaproszeni do realizacji programu, posługujący się różnymi mediami, realizują swoje prace w obszarach performance, wideo, rzeźba czy malarstwo, co z kolei zapewnia zróżnicowanie działań i efektów. Realizacja programu jest połączona z programem rezydencji artystycznych. Zaproszeni artyści pracują w oparciu o program rezydencji, a ich projekty mają charakter długoterminowy. Sztuka społecznie zaangażowana to zwykle działania procesualne, wymagające przede wszystkim czasu, który jest potrzebny zarówno do przeprowadzenia szeregu działań, jak i oczekiwania na rezultaty tych działań.

Kolejnym moim priorytetowym zadaniem jest kontynuacja „Parku sztuki”, który jest realizowany, jako program sztuki w przestrzeni publicznej. W roku 2015 kolekcja „Parku sztuki” poszerzyła się o instalację świetlną, umieszczoną na elewacji Centrum Aktywności Twórczej w Ustce. Począwszy od przyszłego roku, planuję umieszczenie kolejnych prac, które będą wchodziły w dialog z przestrzeniami obu miast, w których zlokalizowana jest Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej. Ideą „Parku Sztuki” jest wyjście ze sztuką z galerii i umiejscowienie jej w codziennym otoczeniu. Podstawą mojej koncepcji jest położenie nacisku na relację artysta – odbiorca w tym również odbiorca nieprzygotowany. Obiekt artystyczny, instalacja ma być ogólnie dostępny dla społeczeństwa. Projekt z założenia ma służyć oswajaniu odbiorcy nieprzygotowanego z nową formą sztuki.

Drugim podstawowym celem działalności statutowej BGSW jest działalność edukacyjna, skierowana do wszystkich grup wiekowych odbiorców. Program edukacji artystycznej jest ścisłe związany z programem wystawienniczym BGSW. Celem wszystkich form edukacyjnych jest przygotowanie aktywnego odbiorcy sztuki współczesnej oraz kształtowanie otwartej i kreatywnej postawy wobec otaczającej rzeczywistości. Ciągłe szukanie balansu pomiędzy tym, co znaczy tylko być a tym, co dotyka sfery mieć, tym bardziej implikuje wkład kultury humanistycznej i jej narzędzi do opisywania oraz interpretowania rzeczywistości i okazuje się dzisiaj tym bardziej nam potrzebne. Edukacja artystyczna społeczeństwa, a zwłaszcza jej nakierowanie na dzieci oraz młodzież, powinna mieć kluczowe znaczenie z punktu widzenia przyszłości zarówno kultury, jak i człowieka. Najważniejszym zadaniem edukacji artystycznej jest otwarcie pola percepcji i recepcji, a w konsekwencji także przygotowanie młodych ludzi do optymalnego dla ich możliwości odbioru sztuki współczesnej. Z jednej, więc strony chodzi tutaj o przekazanie narzędzi i dyskretne podniesienie kwalifikacji do stworzenia własnej interpretacji dzieła sztuki, z drugiej zaś – o wyuczenie umiejętności wyrażania własnych odczuć i doznań w sposób werbalny lub za pomocą aktywności twórczej. Celem tak rozumianej edukacji jest przygotowanie świadomego, aktywnego odbiorcy nowej sztuki. Program edukacyjny ułatwia odkrywanie siebie, jako jednostki twórczej, pozytywnie wpływa na rozwój osobowości, wrażliwości, empatii i tolerancji, a jednocześnie wspiera kreatywne funkcjonowanie jednostki w społeczeństwie.

Wzbogacającą zbiory BGSW jest platforma tzw. Media-teki, która na bieżąco będzie wspierana dokumentacją wszystkich kolejnych wystaw. Media-teka będzie dostępna na stronach internetowych naszej galerii już w kolejnym roku. Obecnie nasze zbiory nie są ogólnodostępne, a stanowią jedynie archiwum cyfrowe BGSW. To multimedialne archiwum artefaktów, dokumentacji fotograficznej i filmowej wernisaży, wystaw i warsztatów artystycznych. Aktualnie Media-teka BGSW zawiera 51351 obiektów i jest na bieżąco uzupełniana i aktualizowana. Dostęp do danych Media-teki mają wyłącznie pracownicy BGSW. Przewiduję, w przyszłym roku udostępnienie sporej części naszych zasobów szerokiej publiczności.

KONCEPCJA FINANSOWA BGSW

Istotnym elementem koncepcji finansowej jest system wyznaczania celów i monitorowania ich realizacji w ścisłym powiązaniu z narzędziami budżetowania zadaniowego. Budżet zadaniowy stanowi kluczowy instrument zarządzania finansami, pozwala na lepszą alokację zasobów finansowych i rzeczowych. Istotą budżetu zadaniowego jest zarządzanie działalnością BGSW poprzez ujęcie celów zawartych w programie merytorycznym Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w zadania, do których przyporządkowana jest niezbędna ilość środków pieniężnych. Zarządzanie finansowe poprzez planowanie i wykonanie budżetu zadaniowego można podzielić na cztery etapy:

1) określenie celów
2) planowanie działań
3) realizacja budżetu zadaniowego
4) kontrola i ocena

Zarządzanie Bałtycką Galerią Sztuki Współczesnej, w dużej mierze, opieram na umiejętnym pozyskiwaniu środków zewnętrznych, zarówno na działalność merytoryczną, jak i inwestycyjną. Biorąc pod uwagę obecną, bardzo trudną sytuację ekonomiczną, spowodowaną pandemią, będzie to zadaniem niełatwym do sprostania. Mam jednak duże doświadczenie w pozyskiwaniu środków zewnętrznych. Łączna kwota dofinansowania wszystkich projektów, na jakie pozyskałam środki zewnętrzne od 2007 roku to sześć milionów złotych, co stanowi 50% dotacji podmiotowych, otrzymanych w latach 2007-2019.

Reasumując, dobre zarządzanie Bałtycką Galerią Sztuki Współczesnej w Słupsku pojmuję, jako konsekwentną realizację wyznaczonych celów, w oparciu o misję i wizję BGSW, podejmowanie decyzji zgodnie z prawem oraz przejrzystymi zasadami, którymi się będę nadal kierowała, koordynując pracę całego zespołu.

Edyta Wolska
dyrektor
Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej w Słupsku