You are currently viewing Jolanta Juszkiewicz / ROK ZERO. Stolpmünde – Ustka 1945 / spotkanie

Jolanta Juszkiewicz / ROK ZERO. Stolpmünde – Ustka 1945 / spotkanie

SPOTKANIE


Fot. Eryk Lenartowicz

Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej
Centrum Aktywności Twórczej w Ustce
/ ul. Zaruskiego 1a

Jolanta Juszkiewicz

ROK ZERO. Stolpmünde – Ustka 1945

Kuratorka
Weronika Teplicka

SPOTKANIE z artystką

 Centrum Aktywności Twórczej w Ustce
wstęp wolny

czwartek / 4.04.2024 / 18.00

Dyscyplina / teatr
Okres pobytu / kwiecień, czerwiec 2024

Tytuł projektu: ROK ZERO / Stolpmünde – Ustka / 1945

Projekt rezydencyjny będzie polegał na realizacji autorskiego teatru dokumentu o historii wypędzanych Niemców i osiedlanych w ich miejsce Polaków w Ustce jak i na Pomorzu w 1945 roku. Zapraszając lokalną społeczność do uczestnictwa, powstanie autorska narracja i poruszający spektakl. Kuszącym jest poznanie historii wyobraźnią, w której zmysły wychwytują emocje i starają się zrozumieć tych, którzy żyli tu wcześniej. Poprzez ruch ciał przypominający cienie ludzkie i instalację ze słów oraz dźwięków moim zamiarem będzie przywrócenie przenikających się momentów: ducha uciekających Niemców z duchem wchodzących do ich domostw Polaków. Wywołane emocje związane z losem ludności cywilnej przeciwnych frontów przypomną, że krzywda boli tak samo. Projekt rezydencyjny dodatkowo zaoferuje lokalnej społeczności Ustki możliwość uczestnictwa w warsztatach teatru ubogiego wzbogacając wiedzę o alternatywnych formach twórczych oraz spektakl gościnny uzupełniający tematykę przesiedleń w 1945 roku. /Jolanta Juszkiewicz/

Jolanta Juszkiewicz

mgr sztuki, absolwentka Akademii Teatralnej wydz. Aktorski we Wrocławiu, Performance Studies Sydney University w Australii. Uczestniczka warsztatów mistrzowskich Khalida Tjabj w Śri Ram Centre, Delhi, Indie, Tor Arne i uczniów Jerzego Grotowskiego w Grenland FriTeatre w Porsgrunn, Norwegia, Alehandro Ronceria ‘Native Indian Dance’ w Toronto w Kanadzie, Międzynarodowej Szkoły Antropologii Teatru ISTA Eugenio Barby, Odine Teatre w Holstebro. W 1997 r. w Sydney w Australii założyła profesjonalny autorski Teatr Kropka Theatre. W duecie z nowozelandzkim reżyserem Anatolym Frusin doprowadziła do premier zarówno klasyki światowej jak i spektakli dokumentalnych nagradzanych i zapraszanych międzynarodowo m.in. przez prof. Richarda de Marco na Międzynarodowy Festiwal Sztuki w Edynburgu. Od 2007 r. rozwija Teatr Kropka Theatre z bazą w Polsce. Funkcjonując w duchu teatru ubogiego realizuje w nieustającym ciągu międzynarodowych zaproszeń. Prezentowała w Australii, Albanii, Armenii, Belgii, Brazylii, Bułgarii, Francji, Finlandii, Górnym Karabachu, Iranie, Izraelu, Kazachstanie, Kosowie, Luksemburgu, Macedonii, Malcie, Niemczech, Osetii, Polsce, Rumunii, Rosji, Słowacji, Szkocji, Szwecji, Ukrainie, Uzbekistanie, Wielkiej Brytanii, Zjednoczonych Emiratach. Do wielu krajów powracała z nowym spektaklem, reżyserią lub warsztatami. Uczestniczy w panelach konkursowych i seminaryjnych, prowadzi warsztaty aktorskie oraz reżyseruje zespoły spoza Teatru Kropka Theatre. Stypendystka Ministrów Kultury (dwukrotnie), Marszałka Woj. Pomorskiego i Prezydent m.st Warszawy (dwukrotnie). Laureatka Australian Cultural Trust, międzynarodowych Grand Prix i wyróżnień aktorskich oraz nagród kapituły dziennikarzy za promowanie kultury polskiej na świecie. W 2022 obchodziła 25 lat Teatru Kropka Theatre. W ramach wsparcia MKiDN zrealizowała program wydarzeń, ukazała się publikacja monograficzna oraz szereg analiz i wypowiedzi naukowych ukazujących metodę pracy Jolanty Juszkiewicz za nietuzinkową wartość dla polskiej kultury. W 2023 polsko australijska Fundacja Pol-Cul nagrodziła twórczynię za “łączenie ludzi na świecie poprzez teatr”, wyróżniona w konkursie krajowym Polka XXI w sekcji Kultura. W ramach jubileuszu ćwierćwiecza teatru uczestniczyła z monodramem Matka S.I. Witkiewicza w Sydney Fringe Festival w Australii, gdzie przyznano jej grant Eldon and Ann Foote Trust na realizację i premierę nowego spektaklu w edycji 2024. Artystka zaznacza, że ciało jest kluczowym punktem odniesienia dla każdego rodzaju sztuki. Interesują ją poszukiwania organicznych impulsów zmysłowych i relacji ciała z obiektami partnerującymi w procesie twórczym. Duże znaczenie ma tu również ciało widza, które poruszone emocjami aktorki angażuje sferę duchową przemieszczając się wraz z historią i stając się częścią świata metafory.