Aleksandra Kujawska
Ur. w 1975r.
w 2001 - dyplom z wyróżnieniem w zakresie edukacji i artystycznej i rzeźby w ASP w Poznaniu.
Mieszka i tworzy w Poznaniu i Berlinie.

Przestrzeń stanowi główny problem, tworzywo i temat moich działań artystycznych.
Zdolność kreowania przestrzeni leżą w podświadomości, w odległej pierwszej pamięci człowieka. Zbyt wielka przestrzeń niepokoi nas, przekracza nasze możliwości percepcyjne, rytmiczne. Bubimy się, wpadamy w fobie. Mamy potrzebę kreowania najbliższej przestrzeni. Wnętrza zatem stają się naszym schronieniem, miejscem naszej egzystencji, posiadającym własną strukturę miejsca.
W tak pojętej przestrzeni architektura staje się "wydarzeniem". Powstaje w miejscu spotkania się wewnętrznych i zewnętrznych sił, w pojedynku między naturą a tym co irracjonalne. Mur, ściana definiuje przestrzeń podobnie jak bryła. Jest nawet bardziej związany z przestrzenią niż geometria i matematyka. Jest fizycznie w niej zawarty. Ingerencja czy raczej dialog artystyczny z tym "wydarzeniem" jest celem moich działań.
Wynik tego kontaktu jest moim pytaniem o sens istnienia w ogóle w przestrzeni.
Ważna dla mnie jest również relacja natury, zjawisk atmosferycznych ich ulotności i wrażeniowości, z naszym otoczeniem, tyleż sztucznym co pozbawionym znaczeń.
Przekładanie, zatrzymywanie efemerycznych zdarzeń, których cykliczność jest jednak jedynym pewnikiem na świecie, do wnętrza budynków jest próbą zastanawiania się nad znaczeniem oraz istotą "Bycia".
Poprzez geometrię, natomiast wyrażam i zapisuję przestrzeń i wrażenia. Jest ona wartością mentalną, nośnikiem nieskończonych możliwości i kreowania siebie samej i przestrzeni.
Stosując geometrię oczyszczam swoje prace ze zbyt dużej przedmiotowości i fabuły. Dzieki temu mogę uzyskać syntezę przekazu i by wypowiedzieć się artystycznie nie muszę odtwarzać lecz przetwarzać to co postrzegam i doznaję a co jest tematem moich prac.
Dzięki redukcji środków, i prostocie przekazu można skierować myśli odbiorcy na istotę wypowiedzi. Geometria w końcu pobudza wyobraźnię, umożliwia tworzenie, konstruowanie przestrzeni nieistniejącej w świecie fizycznym.
Geometria jako ekspresja jest specjalym rodzajem milczenia, w którym zawarte są jednocześnie pytania i odpowiedzi1.
Cała nasza wiedza pochodzi od zmysłów i pragnień. Dzięki nim jest się zdolnym do wszystkich czynności umysłu, żywienia pragnień i wytwarzania w sobie namiętności, którym się ulega lub którym się opiera. Można wysnuć wniosek, że pierwsze co posiadamy to wrażenia. Nasza wiedza namiętności sś skutkiem przyjemności i przykrości towarzyszącym doznaniom zmysłowym.
Umiejętność rozpoznawania wrażeń prowadzi do wolności, która według Condillaca jest "mocą czynienia".
"Czy można usłyszeć czyjeś zamknięcie powiek? Jak właściwie można usłyszeć geometrię echa w starym domu? Można jeśli będziemy słuchać poprzez wyobraźnię." Pyta i odpowiada Gaston Bachelard.

1 Jerzy Kałucki "Zwierzenia o przestrzeni geometrii" Zeszyty Artystyczne 1985



DESZCZ - Poznań 2000, instalacja: płyty gipsowo-kartonowe, szkło

Bez tytułu - Poznań 2001, instalacja: plastik, folia, woda

e-mail: [email protected]



[powrót]