Justyna Kabala & Julita Malinowska

GENDER PLAYS GENDER

Galeria Kameralna
14.05-20.06.05

Kurator: Roman Lewandowski

_mg_7323 _mg_7324 _mg_7326 _mg_7328 _mg_7330 _mg_7333 _mg_7335 _mg_7336 _mg_7337 _mg_7338
_mg_7340 _mg_7341 _mg_7350 _mg_7351 _mg_7358 _mg_7360 _mg_7362 _mg_7364 _mg_7367 _mg_7368
_mg_7369 _mg_7370 _mg_7372 _mg_7373 _mg_7375 _mg_7376 _mg_7377 _mg_7379 _mg_7380 _mg_7381
_mg_7382 _mg_7384 _mg_7385 _mg_7386 _mg_7389 _mg_7391 _mg_7398 _mg_7399 _mg_7402 _mg_7403
_mg_7404 _mg_7409 _mg_7415 _mg_7416 _mg_7417 _mg_7419 _mg_7420 _mg_7422 _mg_7424

Projekt Gender plays Gender jest refleksją nad problematyką kulturowo rozumianej płci. Do udziału w wystawie zostały zaproszone Justyna Kabala z Warszawy oraz Julita Malinowska z Krakowa - artystki, które od momentu uzyskania dyplomu zajmują się w swoich realizacjach tematyką ciała oraz tożsamości. Na wystawie zostaną zestawione ze sobą głosy, obrazy i wypowiedzi podważające sztywne i "konturowo" interpretowane role, jakie współczesna kultura przypisuje płci. Jednocześnie obie artystki uwidaczniają i dekonstruują schematyzm narzuconych nam przez media przekonań i przeświadczeń dotyczących zarówno sfery ciała jak i cielesności. Problematyka gender pozyskuje tutaj estetyczną oraz antropologiczną wykładnię, która nakłania odbiorcę do refleksji i redefinicji kulturowych klisz zarządzających tym, co męskie oraz żeńskie.

Roman Lewandowski

01 02 03 04 05 06

Justyna Kabala - urodzona w 1981 r. W latach 2001 - 2006 studia Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom pod kierunkiem prof. Krzysztofa Wachowiaka. Laureatka Stypendium Ministra Kultury za rok akademicki 2004/2005. Laureatka nagród w konkursie Grafika Warszawska. W listopadzie 2006 zdobyła "Złotą Gałązkę" Agencji Artystycznej 3 za pracę dyplomową. W 2006 roku została wytypowana do udziału w Międzynarodowym Triennale Grafiki w Krakowie w ramach projektu "Najlepszy dyplom - uczeń i jego promotor".
Prezentowane na słupskiej wystawie prace artystki podejmują wątki obecne już wcześniej w jej twórczości, zwłaszcza w projekcie "Everybody wants to be Wenus". Justyna Kabala odwołuje się do opresyjnych klisz wizualnych, które - za pośrednictwem mass mediów, ale również "obowiązującego" paradygmatu tradycji - narzucają sposób postrzegania i odbioru piękna oraz kobiecości. Wenus stanowi pośród nich czytelną figurę wyobrażeniową. Artystka zdaje się sugerować, że proces utożsamienia z symbolicznym ideałem piękna często jest nie tyle rezultatem intencji i akceptacji, co efektem władzy spojrzenia i osądzania, jakiej poddany jest współczesny człowiek.

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10
18 21 22 23 24 11 12 25 26

Julita Malinowska - w latach 1999/2000 studiowała na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a w okresie 2000-2005 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie otrzymała dyplom z wyróżnieniem w 2005 r. Niestacjonarne odbywa Studia Doktoranckie na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jest laureatką konkursu Samsung Art Master (2005) oraz stypendystką Fundacji Pro Artibus "Artist in residence", Tammisaari, Finlandia, a także miasta Kraków. Ma na koncie kilkanaście wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą; brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych.
Twórczość malarska Julity Malinowskiej od samego początku konsekwentnie zmierza ku uproszczeniu i symbolizacji przedstawienia. Ukazane w obrazach sceny oraz postacie na pozór konstruują świat prostych i nostalgicznych zachwytów nad ciałem i cielesnością zakotwiczonymi w pełnej urody pejzażach. Mogą one zatem kojarzyć się na pierwszy rzut oka z twórczością kanadyjskiego magicznego realisty - Alexa Colville. Jednak dominantą prac Malinowskiej jest - w istocie - refleksja nad sensem międzyludzkich relacji i przypisanych im kulturowych ról. Artystka w tym celu sięga do repertuaru zachowań i celebracji, jakie mają miejsce pomiędzy 'męskim' i 'żeńskim'. W rezultacie - co najlepiej artykułuje cykl "Feminine & Masculine" - okazuje się, że większość naszych prywatnych i społecznych ról podszyta jest elementem gry, która ma wymiar zarówno genderowy jak tożsamościowy. Monochromatyczność i znakowe potraktowanie przedstawienia staje się tutaj zabiegiem uniwersalizującym to przesłanie.